Neden 30 Gün? "Goldilocks" Bölgesinin Bilimi.

21 Gün Efsanesi

Bin kez duymuşsunuzdur: "Alışkanlık kazanmak 21 gün sürer." Kulağa hoş gelir. Pazarlaması kolaydır. Ama tamamen yanlıştır.

Bu sayı, 1960'larda hastalarının yeni burunlarına alışmasının *minimum* 21 gün sürdüğünü fark eden plastik cerrah Dr. Maxwell Maltz'dan geliyor. Kişisel gelişim endüstrisi "minimum" kelimesini sildi ve bunu bir gerçek olarak sattı. Gerçek araştırmalar, bir alışkanlığın oturmasının ortalama 66 gün sürdüğünü gösteriyor.

Peki, ben neden 30 günde ısrar ediyorum?

90 Günlük Tükenmişlik

Diğer uçta ise "Çeyrek Dönem Hedefleri" kalabalığı var. 90 gün. 90 günle ilgili sorun, aciliyet eksikliğidir.

Üç ayınız olduğunda, "gelecek hafta" her zaman saklanılacak güvenli bir limandır. 45 gün ertelersiniz, 15 gün panik yaparsınız ve son 30 günde tükenirsiniz. Geri bildirim döngüsü çok yavaştır.

Tam Karar Noktası (Sweet Spot)

30 gün, psikolojik "Goldilocks" (ne çok sıcak ne çok soğuk) bölgesidir.

Yeterliliği kanıtlamak için yeterince uzundur.

30 günde bir kitabın taslağını yazabilir, gözle görülür kilo verebilir veya bir MVP (Ürün) çıkarabilirsiniz. Elinizde somut bir varlıkla ayrılırsınız.

Sprint atmak için yeterince kısadır.

Bir ay boyunca hemen hemen her şeye katlanabilirsiniz. Bitiş çizgisi başlangıç çizgisinden göründüğünde, kendinizi tutmazsınız—koşarsınız.

Tekilliği zorlar.

30 gün boyunca 5 şeyi iyi yapamazsınız. Sadece birini yapabilirsiniz. Zaman kısıtlaması sizi acımasızca önceliklendirmeye zorlar.

Takvim Etkisi

Bir de "Takvim Etkisi" var. Biz aylar halinde düşünmeye programlıyız. "Uyku düzenimi Kasım'da düzelteceğim" demek, "Uyku düzenimi 66 günde düzelteceğim" demekten daha somut hissettirir.

Süreyi fazla düşünmeyin. Bir savaş seçin. Bir ay taahhüt edin. Kazanın. Tekrarlayın.